Oz Büyücüsü'ndeki teneke adamın başına gelen de bu değil midir ? Dorothy arkadaşlarıyla sarı taşlarla döşeli yolda yürürken Oz'a varır ve yüce büyücünün ona bir kalp vermesini umar. Korkuluk aynı şekilde bir beyin isterken aslan ise cesaret dileyecektir. Yolculuklarının sonunda büyük büyücünün şarlatandan başka bir şey olmadığını, hiçbir dileklerini gerçekleştiremeyeceğini anlarlar. Ama çok daha önemli bir şey keşfetmişlerdir: Diledikleri her şey aslında kendi içlerindedir. Duygusal, bilge ya da cesur olmak için Tanrı misali bir büyücüye ihtiyaçları yoktur. Sadece sarı taşlı yolu yürüyerek karşılarına çıkan her deneyime kendilerini açmaları gerekir.
Ara ara ekonomik krizler ve uluslararası savaşlar yaşasak da kapitalizm uzun vadede kıtlığı, salgınları ve savaşları engellemekle kalmadı, onları yenmeyi başardı. Binlerce yıl boyunca din adamları insanların bu illetleri kendi başlarına yenemeyeceklerini öne sürdüler. Yeni dönemin aktörleri bankacılar, yatırımcılar ve sanayiciler ise iki yüzyıl içinde tümünün üstesinden gelmeyi başardılar.
En büyük bilimsel keşif cehaletin keşfidir insanlar bir kez dünya hakkında ne kadar az şey bildiklerini fark edince sonu ilerlemeye çıkan bilimsel yolları aydınlatan bilginin peşinde koşmak için pek çok nedene sahip olurlar.
Bu Ruhani yolculuklar dinlerle karıştırılmamalıdır. Dinler dünyevi düzeni güçlendirmeyi amaçlarken ruhanilik ondan kaçmaya çalışır. Ruhani göçebelerin en mühim görevlerinden biri hakim dinlerin inanç ve teamüllerine meydan okumaktır. Zen budistleri "Yolda bu da yaraslarsanız öldürün" der bu tavsiyeye ruhani bir yoldayken karşınıza kurumsallaşmış budizmin kesin fikirleri ve değişmez yargıları çıktığında kendinize onlardan da kurtarmanız gerektiği anlamına gelir.