Optimist
@Optimisttt
33 okur puanı
Mayıs 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Ayfer Tunç'la ilk tanışmam bu kitapla oldu
benim ve çok keyif aldım...
Ayfer Tunç, okuma etkinliğini başlatan ve
Beni bu değerli yazarla, tanıştıran...
Sevgili, 
Cem Єren ve @Nephrenka
Sizlere çok teşekkür ederim. Bu güzel etkinlik
İçin...
Okunması gereken güzel bir eser...
Keyifli okumalar sevgili okur pişman olmayacaksın... :)
Sevdiğim bir metni okuduğumda beni etkileyenin ne olduğunu sorgulamaya çalışırım sürekli..
İster kurmaca olsun, ister gerçek dünyaya ait bir şeyler anlatsın.
Merak ederim. Yazının insanların zihinlerinde bıraktığı farklı etkilerin gizemini…
Her okumanın ardından yeniden oluşan dünyaları… Yazarın zihninden geçenleri…
Her sanat eseri gibi edebiyat da karşısındakini dönüştürür, artık okumaya başlamadan önceki 'biz' değilizdir önümüzde duran sayfayı çevirdiğimizde. Hele gerçekten keyif alarak okuduğumuz bir eserse bu, yazarının gitmemizi istediği yerlere gider, görmemizi istediği şeyleri görür, inanmamızı istediği sahneleri yaşayarak inanırız...
Yazarın, bazen bilinçli bazen farkında olmadan, bize gösterdiği dünyada kaybolmayı,
bile seve seve göze alırız.
Belki de edebiyatın bende yarattığı şaşkınlığın temelinde bu teslim oluş yatıyordur...
Teslim oluştan bahsederken bunun koşulsuz olduğunu iddia etmeyeceğim tabii ki.
Ama her okurun kendini karşılıksız teslim ettiği yazarlar olduğunu düşünüyorum...
(En azından benim var, bunu söyleyebilirim.)
İşte 'Ayfer Tunç' bu edebiyat haritasında dolaştırıyor okuru, akıcı, samimi diliyle teslim alıyor, isteyerek bırakıyoruz kendimizi...
Harita üzerinde yönümüzü kaybetmememiz için bir pusula görevi görüyor...
Zaman içerisinde karşılaştığı kişileri bizlerle tanıştırıyor.
Bunu yaparken farklı kimliklere bürünüyor:
Bir okur olarak, kendi okuma 'tarihinin' bazı duraklarına kısa ziyaretler yaptırıyor
Cem Єren ve @Nephrenka
Sizlere çok teşekkür ederim. Bu güzel etkinlik
İçin...
Okunması gereken güzel bir eser...
Keyifli okumalar sevgili okur pişman olmayacaksın... :)
Sevdiğim bir metni okuduğumda beni etkileyenin ne olduğunu sorgulamaya çalışırım sürekli..
İster kurmaca olsun, ister gerçek dünyaya ait bir şeyler anlatsın.
Merak ederim. Yazının insanların zihinlerinde bıraktığı farklı etkilerin gizemini…
Her okumanın ardından yeniden oluşan dünyaları… Yazarın zihninden geçenleri…
Her sanat eseri gibi edebiyat da karşısındakini dönüştürür, artık okumaya başlamadan önceki 'biz' değilizdir önümüzde duran sayfayı çevirdiğimizde. Hele gerçekten keyif alarak okuduğumuz bir eserse bu, yazarının gitmemizi istediği yerlere gider, görmemizi istediği şeyleri görür, inanmamızı istediği sahneleri yaşayarak inanırız...
Yazarın, bazen bilinçli bazen farkında olmadan, bize gösterdiği dünyada kaybolmayı,
bile seve seve göze alırız.
Belki de edebiyatın bende yarattığı şaşkınlığın temelinde bu teslim oluş yatıyordur...
Teslim oluştan bahsederken bunun koşulsuz olduğunu iddia etmeyeceğim tabii ki.
Ama her okurun kendini karşılıksız teslim ettiği yazarlar olduğunu düşünüyorum...
(En azından benim var, bunu söyleyebilirim.)
İşte 'Ayfer Tunç' bu edebiyat haritasında dolaştırıyor okuru, akıcı, samimi diliyle teslim alıyor, isteyerek bırakıyoruz kendimizi...
Harita üzerinde yönümüzü kaybetmememiz için bir pusula görevi görüyor...
Zaman içerisinde karşılaştığı kişileri bizlerle tanıştırıyor.
Bunu yaparken farklı kimliklere bürünüyor:
Bir okur olarak, kendi okuma 'tarihinin' bazı duraklarına kısa ziyaretler yaptırıyor
Roman bilgiçtir,
Arada bir küstahlaşır, kendini ailenin sözcüsü, temsilcisi olarak görür, gösterir, başarır...
Şiir romanın bu tutkusuyla dalga geçer. Havaidir.
Roman çalışır, kazanır.
Şiir çalışmaz, kazanır...
Öyküyle şiir çok iyi geçinirler.
Birbirlerine daha çok benzerler...
Şiir öykünün gayri meşru oluşuna aldırmaz; Bütün sevecenliği ve sevimliliğiyle öykünün hayatına sızar, orada derin izler bırakır.
Oysa roman, şiirin bu girdiği yere sızma ve yayılma eğilimini kaldıramaz. Yatağından şiiri kovmaya çalışır, bazen başarır, bazen başaramaz...
Öykünün hakkını korur,
Müfusa kayıtlı olduğundan hareketle onu ailenin üyesi sayar...
Roman öyküyü gizlice sever,
Cünkü kendi çocukluğunu görür öyküde..
Ama şiire de, öyküye de akıl vermeye kalkar. Hırslıdır.
Tartışmaları o açar, gündemi o değiştirir. Akıllıdır ne de olsa, şiir kadar duygularına yenilmez.