Ordenya
@Ordenya
27 okur puanı
Haziran 2019 tarihinde katıldı
Sabitlenmiş gönderi
paslı bir tren garının unutulmuş anonsuyum ben
rayların arasında sıkışmış eski bir yaz akşamı
çocukluğumun cebinde gazoz kapağı sesleri
Ordenya tekrar paylaştı.
"Ne çocuk işçiler, ne çocuk gelinler,
ne çocuk mülteciler, ne çocuk ölümler olsun."
Ordenya tekrar paylaştı.
Her gece birini öldürmek için yatıyor, sabah kalktığında
bambaşka birinin cesedini buluyorsun aklında.
Ordenya tekrar paylaştı.
Tutundum: Bu yükseklikten yukarı bakmak ne kadar da güç
Yutkundum: Sindirmeye çalıştığım geceye sürtüne sürtüne.
Soyundum: Çıplak sandığım beden, benim çocuğum değilmiş
Utandım: Sadece yoksulken sevmişim seni: Uyandım: Uyurken ruhum değişmiş Uykum değişmiş Düşüm değişmiş
Fark ettim: Seni sevmek emrivaki bir işmiş