İnsan yaşamının amacının mutluluk olduğunu Öğreten filozoflar kendileriyle alay edenlerin farkındaydılar onlar mutluluk sözüyle aşırı sevinçle dolu bir yaşam değil çok sayıda ve değişik hazları tadan bir yaşamı kastediyor
Gönül olmuş göçebe
Bir gündüz bir gece
Durmaz o hece
O konak bu konak beceremez
Toplar pılını pırtını
Arar baharını
Bilemez
Vatanında açmış şakayık
Var göç o çiçeğe
Son ver şu göçebeye
Kur çadırını
Tam da meskenine
Newrozuna
Ol ona dağ bayır oba…