Orhan İlhan

Orhan İlhan
@Orhanilhana
Yaşam yolumuzun ortasında karanlık bir ormanda buldum kendimi, çünkü doğru yol yitmişti. Ah, içimdeki korkuyu tazeleyen, balta girmemiş o sarp, güçlü ormanı anlatabilmek ne zor! - Dante Alighieri

Orhan İlhan

, bir kitap okudu
10/10
·240 syf.·
Beğendi
·
3 günde okudu
·
2026 26. kitabı
Emile Zola
7.5/10 · 601 okunma
Edebiyatın En Tatlı Eşleşmeleri!
Peki ya sizin favori kitabınız hangi tatlı olurdu?
Evet, hayatı inkar ediyorum, türün ölmesi onu çoğaltan sürekli iğrençlikten daha iyidir diyorum. Günah her şeyi kirletiyor. O, aşkı bozan, karı kocaların odalarını, yeni doğmuş çocukların beşiğini, güneş altında kendinden geçmiş çiçeklere ve tomurcuklarını açan ağaçlara varıncaya kadar her şeyi zehirleyen, dünyayı sarmış bir kokuşmadır. Dünya bu en ufak damlası bile utanılacak bir ur gibi fışkıran pisliğin içinde yüzüyor. Fakat ey melekler kraliçesi, ey bakireler kraliçesi, benim çığlığımı dinle, dileğimi yerine getir ki kusursuz olayım! Yanakları arkasında sadece iki büyük kanadı olan meleklerden biri yap beni; ne gövdem olsun, ne kolum bacağım; beni çağırırsan sana doğru uçayım; sana övgüler düzen bir ağız, göklerdeki yolculuklarında seni taşıyan lekesiz bir çift kanat olayım. Ah! Bana ölüm ver, ölüm ver ulu Bakire, her şeyim ölsün! Bedenimin ölümünde, yaşayan ve çoğalan her şeyin ölümünde seni seveceğim. Seninle kalbimin istediği biricik evliliği yerine getireceğim. Daima yukarı, durmaksızın daha yukarı yükselerek senin ışıldadığın o ateşe kadar varacağım.
"Çok saf ana, çok temiz ana, daima bakire ana, benim için dua et! Benim sığınağım, neşe kaynağım, akıl tapınağım, saflığımı içine kapadığım fildişi kulem sensin. Kendimi lekesiz olarak senin ellerine bırakıyorum, sana yalvarıyorum, beni al, duvağının bir ucuyla ört; beni, günahsızlığının altına, giysinin kutsal surları gerisine sakla, sakla ki bir ten soluğu oraya kadar gelip bana bulaşmasın. Sana ihtiyacım var, sensiz ölüm halleri geçiriyorum, senden kendimi sonsuza dek ayrı hissediyorum; beni kurtarıcı kolların arasına al, buradan uzağa, içinde oturduğun duru beyazlığın ortasına götür. Günahsız yaratılmış Meryem, beni her bir organından dökülen lekesiz karların ortasında yok et. Sen sonsuz erdem mucizesisin. Senin soyun hiçbir tohum ekilmeden yetişen olağanüstü bir ağaç gibi bir ışık demeti üzerinde yetişti. Oğlun İsa tanrının soluğundan doğdu, sen de ananın karnı kirlenmeden doğdun; bu bakireliğin kuşaktan kuşağa, sonu gelmez bir ten bilgisizliği içinde yükseleceğine inanmak istiyorum. Ah! Duyguların utancı dışında yaşamak, büyümek! Ah! Cinsiyetin o iğrenç zorunluluğu olmadan sadece ilahi bir öpücüğün yaklaşmasıyla çoğalıp hayatı sürdürmek!"