Eternal
@Osahar
"Ayakkabısı lastik. pantolonu yamalı, saçı kör makas ile alınan çocukları sevindirin."
youtu.be/oGPvjTJrMeM
youtu.be/bK-cMOn7fXU
Şu anda okuduğu kitap
Kendini yargılamak başkalarını yargılamaktan çok daha güçtür. Kendini yargılamayı başarabilirsen gerçek bir bilgesin demektir.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
“Sevmez olur muyum seni,” dedi çiçek. “Sevgimi anlamadınsa suç bende. Hem ne önemi var. Ama sen de az alıklık etmedin. Hadi mutlu olmaya çalış. Şu fanus da kalsın. İstemiyorum artık.” “Ya rüzgâr?” “O kadar da üşütmedim canım. Serin gece havası iyi gelir. Ne de olsa bir çiçeğim.” “Ya hayvanlar?” “Kelebeklerle dostluk kurmak istediğime göre iki üç tırtılın kahrını çekeceğim elbet. Kelebeklerin güzel olduğu öteden beri söylenir. Zaten başka kim gelir yanıma? Sen uzakta olacaksın. Büyük hayvanlara gelince hiçbirinden korkmuyorum. Benim de pençelerim var.” Bunu söylerken saf saf dört dikenini gösteriyordu. “Oyalanma artık. Bir kez koymuşsun aklına gitmeyi, çık git!” Küçük Prens’in kendisini ağlarken görmesini istemiyordu. Çok gururlu bir çiçekti...
Dünyamızdaki bütün yanardağları süpürmek biz insanların harcı değildir tabii. Başımıza dert olmaları bundandır.
Zaten ben hiçbir şeyin gerçeğine varamadım şimdiye kadar. Yargılarımı sözlere değil, davranışlara göre ayarlamalıydım.
Ben kaplanlardan filan korkmam ama rüzgâr deyince iş değişir. Bakın rüzgârdan ödüm kopar. Beni rüzgârdan koruyacak bir şeyiniz var mı acaba?