Ne güzel şey hatırlamak seni.
Sana tahtadan birşeyler oymalıyım yine: bir çekmece bir yüzük ve üç metre kadar ince ipekli dokumalıyım.
Ve hemen fırlayarak yerimden penceremde demirlere yapışarak hürriyettin sütbeyaz maviliğine sana yazdıklarımı bağıra bağıra okumalıyım.
Sen yanlızca küçük değilsin, küçük adam! "Büyük" anları, "coşku" anlarını, "yükselme" ve "yukarılara çıkma" anlarını gördün. Ama durmadan yükselmek ve daha yukarılara çıkmak için yeterli enerjiye sahip değilsin. Direnmekten korkuyorsun.