Osmano
@Osbageros
3 okur puanı
Ekim 2025 tarihinde katıldı
Öyle bir suçluluk duygusu var ki bende, yemeğin yemediğim yarısının bile kalbinin kırıldığını düşünüyorum. Böyle yaşamak kolay olmuyor elbette. İnsan, yaşamayı becerebilenlerin karşısında donup kalıyor, yani merak, insanlar nasıl oluyor da yaşamaya ara vermek istemiyorlar.
Sayfa 48
Reklam
Fal
Uzakta bir çayın yüzünde seni bekleyen bir kısmet görüyorum, iki taban tepmeye bakıyor ama eriniyorsun. Kalp anahtar ne demekse, burda o var, artık kalbinde mi anahtar var yoksa kalbinin anahtarı mı bu, kalp şeklinde anahtar mı, bilemem. Kilitler önündesin. Arkanda onca açık kapı.
"Sinema neden aşk haline gelir biliyor musun?" Dedi adam. "Çünkü o da tıpkı aşk gibi, insan gözünün bir aldanışı üzerine kurulmuştur. Hayal olduğunu bildiğin perdeye inanırsın bütün kalbinle... İnsan öncelikle bir aldanışa aşık olur, sonra o aldanıştan bir hakikat yapmaya çalışır hayatına."
Ne güzel şey hatırlamak seni.
Sana tahtadan birşeyler oymalıyım yine: bir çekmece bir yüzük ve üç metre kadar ince ipekli dokumalıyım.
Ve hemen fırlayarak yerimden penceremde demirlere yapışarak hürriyettin sütbeyaz maviliğine sana yazdıklarımı bağıra bağıra okumalıyım.
Sen yanlızca küçük değilsin, küçük adam! "Büyük" anları, "coşku" anlarını, "yükselme" ve "yukarılara çıkma" anlarını gördün. Ama durmadan yükselmek ve daha yukarılara çıkmak için yeterli enerjiye sahip değilsin. Direnmekten korkuyorsun.
