Her zamanki trajedi: Ancak kendisinden nefret ettirebilen adamkendisini sevdirebilir -aynı kadına.
Kendini çocukça teslim edişinle kimsenin ilgilenmediğini anladığın zaman sona erer gençlik. Ve iki şekilde gelebilir bu son: ya başkalarının bundan hoşlanmadıklarını anlamamızla ya da bizim kendimizin bunu sürdürmeyişimizle. Zayıf insanlar birinci şekilde yaşlanırlar; güçlülerse ikinci şekilde.
Başkalarına karşı açıkgöz olmadan önce kendine karşı açıkgöz olmayı öğrenmelisin. Her şeyi öyle ayarlayabilirsin ki, işlediğimiz günahları vicdanımıza birer erdem gibi gösteren bir sanat olduğunu görürsün bu uğraşında. Her kadın öğretebilir sana bu sanatı.
Bir kere şunu iyice anla ki, birini sevmek, bunun karşılığında sevilsen bile,sevilen kimseyi ilgilendirmeyen kişisel bir sorundur. Bu durumda belli anlamları olan karşılıklı birtakım sözler edilir, birbirine karşı belli bir şekilde davranılır; ama her iki taraf da bunlarda kendi duygularını bulur ve aynı şekilde karşısındakinin de bu duyguları beslediğini sanır. Oysa böyle bir örtüşme için hiçbir neden, hiçbir gereklilik yoktur. Bu söz ve davranışları olumlu bir şekilde yorumlayıp hayatını ona göre seni hoşnut edecek şekilde düzenlemek özel bir ustalık gerektirir.
Kişi kopup uzaklaşmadığı şeye gülemez. Bir trajedi gizlidir bu gerçeğin arkasında: Bir şeyi tümüyle kavradınız mı, ondan uzaklaşır,böylece de ona duyduğunuz ilgiyi yitirirsiniz. Soluk almadan yeni bir şeyin ardına düşmenin nedeni budur.