Bir yağmur damlasını tutar gibi alırdı yüzümü avuçlarına. O zamanlar içimdeki çocuk daha cesur daha özgürdü. Dünya bu kadar soğuk değildi. Herkes yüreği ile gülerdi birbirine insan sesinden medet umulurdu. Eşyalar bir salgın hastalığa dönmemişti.
Herkesin başkasının acısına bakarak kendini rahatlattığı, başkasının sevincinden pay çıkarmaya çalıştığı bir bulanık zamanda üstüne titrediği her şeyi bana yüklemişti.