Osman Koç
@Osmankc06
“Âh mine’l aşkı ve hâlâtihî
Ahraka kalbî bi-harârâtihî”
Doğum
Yuvasından boşluğa itilen mutsuz bebek
Hem boynunu bükerek, hem içini çekerek
-Kendi kendine- diyor:
«(Dünya) dedikleri yer, burası olsa gerek!»
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Sigara Çeşitleri
Dolup taşar camekânlar her çeşit sigara;
O eskidir, bu yeni...
«En az zararlı olan, hangi cinstir?» dersen
Derim: «İçilmeyeni»
Münacat
Yıllar boyunca çektiğinin intikamını
Millet, havâle etti ilahî adâlete:
En üstün, en değerli, en uygun model diye
Kopsun şimâli gösteren eller bu millete!
Ey Yûnus Emre, ey Hacı Bayram ve ey Celâl;
Siz erdirin duâmızı Dergâh-ı İzzet'e;
Son yurdu sen çıkar, ulu Tanrı'm selâmete:
Yol kaldı bir yılan boyu ancak, felâkete!
cennet-cehennem
Dediler: «Cehennem'de odun bulunmaz;
Yolcu, yakacağını kendi götürür!»
Anladım, ki Cennet'e giden de burdan
Gülünü zambağını kendi götürür!
Dönüş
Konuşmadan, görüşmeden,
Tebessümiyle râm eder...
Güzel bakışlariyle o,
İfâde-i merâm eder...
Gecemde, -sonra- varlığı,
Hâyal olup devâm eder!