Osman alkan
@Osmlkn
yaşamak bir ihtimal
Ölmekte bir mucize
Unutama hayır hayır unutama zaman aşımına uğrayamaz böyle kolay değil unutama yatsam uyansam güneş batsa doğsada yine unutama neyin doğru veya neyin yanlış olduğunu bilmeden küçük bir tepessümle hatırlarım
Reklam
İşte kelimeler çok az kelime biliriz insanları ve kendimiz yok edebilecek kadar iyi kullanırız sadece bu konuda kelimeleri çok güzel kullanırız. Bazı insanı göz bakışında bile bazı kelimeler okunabilir dille gerek kalmaz, bu nedenle sabit kelimelerde kilitli kalmışız.
Kafamın içinde depremler oluyor, küçük bir sarsında bile binler insanı ölümüyle sonuçlanıyor.
Yaşamak isterken ölmeyi istedim.
bin yılık bir mezar gibi bir duygunu içinde kendimi buldum birde bire. kendimi bu çağa bu gezegene ve insan denen bu yaratık varlığa ait hissetmiyorum
Bu dünyaya ait olduğum sanmıyorum arka sokakta hiç yürümemişim, hiç bir parke taşını üstünde oturmamışım, bu dünyaya hapsolan ruhum 90. Metrekareli yıkı bir evde yok olmaya mahkûm olmuş Eylül ortasında nevruz ateşiyle ısınıyordum ruhum üşüyordu bu dünyada bedenim sokaklarda koşarken asfaltın üstüne yazı yazarken herşeyde uzaklaşıyordum
Reklam