Ümmügülsüm
@Outlier
Eğer bana o zamanlar"Haydi, sen de cepheye git ve öl, o zaman savaş bitecek ve çocuklar da aç kalmayacak" deselerdi,hiç tereddüt etmeden giderdim cephede ölmeye.Böylesine açıkmış çocukların o bakışlarını bir daha görmezdim.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Söyle bana Toprak Ana,gerçeği söyle: İnsanlar savaşmadan yaşayamazlar mı?
Bir insanın kaderi,dağdaki patika gibidir: Bazen çıkar,bazen iner,bazen de dibi görünmeyen bir uçurumun başına gelip durur.
İyilik,yola düşen,yoldan toplanan bir şey değildir.Tesadüfen ele geçen bir şey değildir. İnsan iyiliği ancak başka bir insandan öğrenir.
Ben bunun için dayanabildim,bunun için ayakta kalabildim.Başkaları için de dayanmam gerekiyordu.Öyle olmasa,çoktan eriyip gider,çiğnenip gider,toza toprağa karışmış olurdum.