Eda
@Oyleolduboyleoldu
“Gerçek benlik ve gölge özünde madalyonun iki yüzüdür” dedi sakin bir ses tonuyla Koyasu. “Duruma göre rol değiştirirler. İnsanlar bunu yaparak acilarini aşar ve yaşamaya devam eder. Bir şey izini sürmek ya da bir şeymiş gibi davranmak bazen önemli olabilir. Endişelenmeye gerek yok. Ne olursa olsun şu an burada olan sizsiniz. Kendinizsiniz.”
Reklam
Orada olan şey hiçbir insanın kesinlikle görmemesi gereken dünyadan bir manzaraydı. Bununla birlikte, aynı zamanda da bu herkesin içinde olan bir dünyaydı. Benim içimde, senin de içinde olan bir şey. İşte bu yüzden pek çoğumuz gözümüz kapalı Yaşarız.
Oraya girmeyi dilemelisin. Ama bir şeyi
yürekten dilemek o kadar kolay bir şey değildi. Vakit alabilir. O sırada pek çok şeyi feda etmen gerekebilir. Önemli olan şeyleri. Ama vazgeçme sakın.
Kendim hakkında daha açık olmaya başlamadan önce kendimi kapana kısılmış ve uyuşmuş hissederdim. Hayat sadece mutluymuşum gibi davranmaktan ibaret gibiydi. Şimdi, hayat hâlâ zor olsa da gerçekten yaşadığımı hissediyorum.
Ben teslim olmak istemiyorum. Kimsenin içindekileri görmesini istemiyorum. Ne var ki bu, gelgeç bir çaba olur. Yoksa?! Yazarlar hep böyle insanlar mıdır acaba? İtirafta bulunurken bile süslü sözler kullanıyorum. Yoksa ben canavarın biri miyim? Gerçekten insani bir yaşam sürdürebilir miyim? Şimdi bunları yazarken bile, kalemimden çıkan cümleleri kafama takıyorum.
Reklam