C.ş.özay
@Ozaycan
Kitapların sessizliğinde kendini arayan biri.
Altı çizili cümlelerin koleksiyoncusu.
Herkesçe İyiyim
Hüzün mü yazmalıyım,
yoksa alaycı bir yüz mü takınmalıyım?
Gözlerim doldu gaflette;
ne hain bir sevgiymiş
içimde büyüttüğüm.
Hıçkırık yutkundu.
Evet, haklı olabilirsin.
Belki de.
Ama duygularını anlamak için
çok kere üstüne düştüm.
Bahar gibi çiçeklerle döküldüm,
yalnızlaşırken kuruduğumdan
haberim olmadan.
Üşüyen bir bendim.
Güzelim yıllarım çalındı gitti,
bir çift gözün gölgesinde.
Hakkında bildiklerim dağıldı;
isimler gibi,
mevsimler gibi.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Avlunun ortasında dururdu.
Gece,
her şeyden önce mimiklerini örterdi.
Gözlerinde derin bir ışık vardı;
belki yıldızlar kadar uzak.
Hangi dünyadan geldiğini anlatırken
sesi yavaşlar,
bakışları uzaklara dalardı.
Sanki söyledikleriyle
bulunduğu yer arasında
uzun bir yol vardı.
Omuzlarında,
okka okka biriken gecenin matemi;
yaralarına sıkışan zamanı
kuytularında saklardı.
Oysa güzel gözlerinde
esir düşen yıldızlar,
mimiklerinde kaybolan
sonsuz bir gece gibi dururdu.
Kayıp şehirler böyledir;
Atacaksın üstündeki yükleri bir bir.
Yürüyen ruhun, mezara düşmüş bedeninden ayrılacak.
Yokluğun ne demek olduğunu bileceksin.
Varlığın bahşettiği özgüvene sığınan iraden,
kendi gölgesinden çıkacak.
Kabuk sıyrılmışsa korkma
acıyan yerin altında özgürlük vardır.
Zihnin düşüncelerde kaybolsa da,
hedefinle aranda duran her şey
senden önce yorulacak.
Yoksunluk bu kadar zulüm olmazdı.
İnsan yükünü kendisi ağırlaştırıyor biraz da.
Unutmak gerek bazen
bir zikir gibi,
bir oruç gibi,
bir damla suyun taşı oyması gibi.