C.ş.özay
@Ozaycan
Kitapların sessizliğinde kendini arayan biri.
Altı çizili cümlelerin koleksiyoncusu.
Keşke insan çöpünü sofrasında zehir olarak yediğini bilse
C.ş.özay
Ah, elim varmaz sofraya;
kursak tutar ama, yesede kusar,
meydana gelir belki.
Huydem bir mısra çekilir,
fitnenin tebessümü,
gıybet ettiği yalnızlığın çaresi.
Reklam
Seni sevmek yoruyordu kalbimi..
Ama; hala koşasım var sana..
C.ş.özay
Yâ da şöyle diyebilir miyiz, affınıza sığınarak:
Sevmek için ölüm vardı,
ama tutkumu vermek için
hâlâ ruhum kaldı.
“Ölüm sadece bir başlangıçtır.”
C.ş.özay
Ölmeden adım atmalıydık der gibi,
gerçekleri ortaya dökmeden,
dışarı çıkıp üşümemek için
kaçtığımız kerelerden…
Ölüm oyunu oynamak varken,
sıradan heyecanlarla oyalanırken
adını koyamadım diyememek…
Pek de güzel–çirkin yüzümde
ne ahmakça gülmüşüm
gençlik yıllarımı çalarken.
Onu bugün düşünebiliyorum;ve bu gün biliyorum ki ,(yokluk) oda bir ( var ),Allah var ettiği bir (var ).kısacası bir mahluk ...
C.ş.özay
En derinden derine akan bir akış varsa,
o, gönülden gönüle süzülen bir zerredir.
Aşkın getirdiği mutluluğu
zerreye indirgemek gerekmez;
çünkü onun karşılığı yoktur.
Ve bilirim,
kimyamız karışmadan
evrenin zerresinden
doğmaz başka bir şey
—mahluktan öte.