Çisil çisil yağan bir yağmur eşlik ederken benim benden içeri yalnızlığıma
Savaşı sona ermiş bir yıldız kayardı gökyüzünün derinliklerinden
Tükenmiş bir insan misali sönüp kaybolurken o yıldız
Tahmin edebilir miydi ki imkânsız bir dileğe dönüşebileceğini...
~özer~
Dolunay aydınlatırken bulutları
Ben senin bende atan kalbini dinlerdim.
Yağmur damlaları düşerken yere bir bir
Topraktan gelen senin kokundu bana...
~ÖZER~
Gözlerin bir bilinmezliğin doruk noktasıdır
Sana Senin gözlerinde kaybolmayı göstermek isterdim
Belki, belki o zaman beni anlayabilirdin
İnsan bir bilinmezliğin bu kadar acı verebileceğini nerden bilebilirdi ki.