Gelelim yorumuna… Vizelere çalıştığım için ve işlerden dolayı ancak bitirebildim. Geçmişin çığlıkları... Öncelikle duygu açısından yaptığın betimlemeleri gerçekten çok beğeniyorum; insanı direkt o duygunun içine çekiyor. Sadece bazı cümlelerin devrik olması biraz dikkatimi dağıttı ama sen o tarzı sevdiğin için çok da bir şey diyemiyorum
Hazan… üzümlü kekim benim. Sürekli geçmiş ve gelecek arasında sıkışıp kalması, ama Özgür’le aralarındaki o çekim… beni de çok etkiledi. Her şeye rağmen birbirlerinin yanında olmaları çok güzeldi. O ilkler hep özeldi Hazan için... Ama abisi… tam bir şerefsizdi gerçekten bunu demeden edemeyeceğim
En can alıcı sahne kesinlikle mezar sahnesiydi. Oradaki umut dolu sözler, bir yandan umudu simgelerken diğer yandan içsel bir sıkıntıyı da çok güzel yansıtıyordu.
Şu söz özellikle aklımda kaldı:
“Geçmiş benim… ama ben neden kendimi anın akışına bırakamıyorum?”
Başarıların her zaman daim olsun umut kadın
O kadar güzel anlatılmış ki olay örgüsü ve karakterler çok beğendim ben özellikle Berzan'ın Arin'e olan aşkı ve onun her zaman yanında olması Arin'in cesurlugu ve kararlılığı çok güzeldi.