“Tek başına mutlu olmak sana azap veriyor, zor geliyor! Bu mutluluğu son zerresine kadar hak etmiş olmak için, belki de vicdanını rahatlatmak için didinmeye başlıyor, kendini yiyip bitiriyorsun!...” -Dostoyevski, Yufka Yürekli
Korkuda duruma uygun savunma tepkisi vardır… Kaygıda ise anlamsız, aşırı bir telaş görürüz; katı ve çarpık ifadelerle dışavurulur ve buna dünyaya küsme ve içe kapanma gibi bir duygu durumu eşlik eder; tüm bunların arasında dünya kişiden kopuk bir bağlamdır, dünya ile ilgili her türlü atıf, faydalı olabilecek bir algı ve eylem askıya alınır.
Goldstein, “Öyle görünüyor ki, kaygı ne kadar artarsa nesneler ve içerikler o kadar çok kayboluyor” der ve şu soruyu sorar: “Kaygı, yapısal olarak, tehdidin nereden geldiğinin bilinememesinden oluşmaz mı?”