Öznur ÇETİN
@OziS
Felsefe Grubu Öğretmeni
Lisans
45 okur puanı
Kasım 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
A Ş K
Puan vermedi·419 syf.··
Beğendi
·2020 18. kitabı
·12 günde okudu
·Okunma: 24 Aralık 2020 00:50
Dikkat!!! Azda olsa spoiler içermektedir:)
Açık söylemek gerekirse kitabı okumaya istemeye istemeye başladım. Çünkü tasavvufi kitaplar pek ilgimi çekmiyor. Peki okuduğuna pişman mısın diye soracak olursanız? Hayır, pişman değilim. Yıllar geçtikten sonra okunan kitapların içeriği malesef ki unutulup gidiyor. Ne okursak bize kâr kalıyor. Ancak bana bu kitabı okuduğun için mutlu musun diye soracak olursanız eğer cevabım on üzerinden yedi olur.
Üç puanı kırma sebebim Şems ile Rumi'nin aşkını derinimde hissedememiş olmamdan kaynaklanıyor. Kitabı okumadan önce konusu ile ilgili bilgiler edinmiştim. Ancak bu noktada kitap pek beklentimi karşılayamadı. Birbirlerini sevdikleri belirtiliyor her fırsatta. Ama hani derler ya bana seni seviyorum deme. Bana beni sevdiğini hissettir diye. O sevgiyi hissedemedim ben de işte.
Yedi puan verme sebebim ise kitabın bana benim için önemli olan üç şeyi hatırlatmış olması. Ne mi bu üç şey? Buyrun efendim:
1. Başkaları ne düşünür diye düşünerek yapmak istediğin hiçbir şeyden vazgeçme.
2. Hiçbir şey için hiçbir zaman geç değildir.
3. Bazen bir şeyler göründüğü gibi olmayabilir. Unutma...
İki tamam da bir ve üçe keşke daha çok hayatımda yer verebilsem diye ümit ederek yazımı sonlandırıyor ve iyi okumalar diliyorum.
Reklam
Anısı bende...Şuracıkta da dursun diye:)
Kitabın kendi hikayesi kadar bendeki hikayesi de çok özel. Erkek arkadaşımla ufak bir sorun yaşamıştık. Gönlümü almak için elinde bu kitapla eve gelmişti. Yağmur falan dinlemeden her yerde bu kitabı aramış. Gördüğümde çok sevindim ve üzerinde şu notu buldum. " Ben de seni kokundan tanırım, terapi yerine geçiyor." Tabi ben bu satırların kitapta geçtiğinden habersiz bir şekilde kitabı okumaya başladım. O kısma geldiğimde nasıl ki şuan gözlerim yaşlıysa yine yaşlıydı ve ne kadar şanslı olduğumu bir kez daha düşündüm. Evet kitap bitti. İçimde acayip bir hüzün var. Kitabı almasamıydım diye sordu nişanlım( kitabı aldığında erkek arkadaşımdı:))) İnsan bu soruya ne cevap verebilir ki. Tek söylicegim şey şu: İyi ki de aldın. Sayende iyi ki dediğim bir evladım daha oldu.
Son olarak şunları söylemek isterim.
Uzun zamandır kitap okurken ağlamamıştım. Beni ağlatan kitaplardan biri oldu. Ah Max içimi yaktın!!! Sen ve hikayen hep aklımda kalacaksın.