Gizem Bingöl
@P4cegitmeni
𝘐𝘯 𝘢 𝘣𝘰𝘰𝘬
Preschool Teacher
Preschool / Philosophy
23 Şubat
645 okur puanı
Mart 2017 tarihinde katıldı
Ne diye insan bazı şeylerin yoksuluyum diye üzülmeye yatkındır da, bazı şeylerin zenginiyim diye sevinmeye eğilimli değildir?
Reklam
Birlikte söyleyip oynarken sesi iyi olmayanlara, ayağı aksayanlara da yer varsa, o birliktelik yetkin bir birlikteliktir.
Birlikte yaşama: öznelliği en sağlıklı biçimde ancak başka-ben’lerle birlikte zenginleşeceğini; ben’in ancak sen’le birlikte kendi bilincine ulaşabileceğini; deyim yerindeyse sencilliğin, ben’i pek çok bakımdan en güvenli varlığına götüren bir vazgeçilmezlik olduğunu iyice bilmeyi gerektirir.
Güven elde edeceğim diye ben’ini yalnızlaştıran, ne denli yalnızlaşırsa o denli çelimsizdir.
Anahtarımı yitirmiştim.
Kendi üstüme kilitlenmiştim.
N’etsem giremiyordum içime.
Özüme kapalıydım.
Dilegelmez bir sıkıntı, karanlık örtüyordu her yanımı.
Bir şey bir yere batıp gömülüyordu.
Kör öfke, acı kin, yanan yara, keskin bitkinlik, küçülten büzülme, korkunç ürkü… -hepsi üşüşmüştü üstüme.
Dar dargın, tıkanık tutsaktım.
Yaşamanın tadı uçmuş, rengi silinmiş, dayanımlı çökmüştü.
Reklam