Kendimden uzaklaştırmaya çalıştığım anılar, düşünceler, özlemler, bu iki uzun siyah vagonlar arasında yürürken, bütün gün bulutlarda bekleyen sağnak yağmur ile başımdan aşağı boşanıyor.
Yalnız sağlıklı insan aklı ile yaşansaydı, değmezdi yaşamaya can sıkıcı olurdu. Tam aksine güzel olan dünyanın gökyüzü altında bir deliler topluluğunu andırması.