Gençler ne kendilerini koruyanları ne de tehlikeye itenleri severler.
Gençler, öz kişiliklerini bulmalarında kendilerine yardımcı olanları severler.
Her genç karşısındakine şöyle seslenir gibidir:
“Bırak ben kendim olayım!”
Yelkenleri gevşek tutan yönetim, yerinde sayar.
Yelkenleri çok gevşek ya da çok gergin tutan yönetim alabora olur.
Gereken: yelkenleri, iten bir güç olarak kullanmaktır. Bunun içinse, teknedeki sorumlular ödev, görev, hak, yetki yönünden birbirlerine uyumla bağlanmalıdırlar.
Bazen ağrı mutluluk bağışlar insana.
Gönlü aydınlatır, kafayı saplantılardan arıtır, inatları gevşetir, boş inançların maskesini düşürür, yıllanmış yanlışları üfürür, gereksiz korkuları yok eder, tüm insanı yeniler.