Felsefe p4c
@P4cfelsefe
787 okur puanı
Kasım 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
André Malraux'un "Insanlık Durumu" kitabından bahsetmeden önce yazar hakkinda söylemek istedimlerim var: 3 Kasım 1901'de Paris'te zengin bir ailenin oğlu olarak doğmuş ve babası borsacıymış. Anlayacağınız yine aristokrat bir aileden gelen direnişçi ile karşı karşıyayız evet Andre Malraux sadece büyük bir yazar değil, yaşadığı çağın bunalımlarına, krizlerine, çalkantılarına duyarsız kalmamış bilge bir tarihci, eylem adamı ve devlet adamıdır.
Yazar Çin, Ispanya ve Fransa'da devrimci hareketlere katılmıştir. Çağın toplumsal sorunlarına angaje olmuş ve özellikle politik angajmanda hareket etmiştir. Adre Malraux eserlerinde burjuva toplumuyla ve bu toplumda yaşayan bireylerin varoluşsal sorunlarıyla hesaplaşmalarini görürüz. Yapıtlarıyla ve eylemleriyle sömürge karşıti düşünceler geliştirmiş ve okurlara örtük angaje olma çağrısında bulunmuştur. Dünya klasiklerinden en önemli eseri İnsanlık Durumu, Ahmed Arif'in de okunmasını " Benim çok sevdiğim sarhoş olduğum kitaplar var. En başta Andre Malraux’nun insanlığın hali. Bana kişilik veren, beni biraz çocukluktan, cahillikten kurtaran, dünyanın kaç bucak olduğunu gösteren bir kitaptır bu. Okuduğumda tüylerim ürperdi. Bir şiir kitabı okur gibi okudum." Sözleriyle önerdiği kitaptır. Kitap, 1927'de Şangay'ın Koumitang ordularınca ele geçirilmesi sonrasında şehirde yaşanan komünist direnişi anlatır. Başkent Pekin'in ve bütün ülkenin geleceğini belirleyen birkaç günlük süreç. Komünist liderinin ölüme götürülürken işçi kalabalıkların acı yenilgisini konu edinir . Eserin tarihsel bir gerçekliğinin olduğu gibi çok canlı ve gerçek kişiler ile güçlü bir kurgu tasarlanarak güçlü bir anlatım ürünü oluşturulmuştur. Kitapta sürekli yükselen bir enerji ile dinamizm yakalanırken varoluşsal izlere de rastlanır. Yaşanan kitlesel trajedi ve
Yalnizlik ve karanlik
Benim yalnızlığım iç-içe geçmiş hikayeler ile hıncahınç dolu, yüreği meşale gibi yanan aydınların gölgesini indirdim karanlığıma. Bu evde bir gün Sanasaryan Han'ın 9. Hücre acılarından kıvranan "33 Kurşunlu Yürek'in sevdasına özlemini çekmişimdir, bir gün "Yaşadım Diyebilmek İçin" bir dava peşinde "Vatan Haini Demişler" i duymadan koşan şairin direncine tutunmuşumdur, "Ben vatansızlıktan üşüyorum" diyen şarkıcının şarkılarını yuva sıcaklığında şefkatle sarmaya çalışmışımdır, bazı zamanlar ateş başındaki masalcı gibi bizim ağıtlarımızın Homeros'undan mitlere kulak kesilmişimdir, şiiri yarıda kesilip tutsak edilenlerin lafını tamanlamişimdir, "Umut" ile "Yol" alanların seyrine dalmışımdır bazen, memleketini gurbet ederek "Benim Meskenim Dağlardır" diyen adamın derdini dinlemişimdir, bir başkası "Göğe Bakalım" diye işaret etmiş, mavi gökteki uçurtmayı düşlemişimdir. Canim "İnsan Kardeşlerim" in yalnızlığı ile yalnızlaşmışımdır.Ulusal kederleri, neşeleri sağ yanımda tutup sol yanımda evrensel sancılar çekmişimdir. İnsandan kendimi soyutlayıp "insan sen kimsin" derdiyle yine insanın ortasına düşmüşümdür. Varoluş sancılarıyla bulantılar çekmişimdir. "Öteki" seslerine kulak kabartıp angajmana zorlamışımdir kendimi. Varoluşun hangi eylemden öte geldiğini sormuşumdur. Her gün süren bu "Dönüşüm"ün sonunun hangi sabah biteceğini kestirmeye çalışmışımdır. Distopyaların yaşamın ta kendisi olabilecek kadar gerçek, ütopyaların ise ulaşılamayacak kadar uzak oluşunu hesaplamışımdır. Bu gölgeli mağaradan çıkıp gerçek ile gözlerim kamaşsın diye tünel kazıyorumdur her gün. Hani derler ya şu duvarların dili olsa da konuşsa...