Yine geceler siyaha,bense beyazlara büründüm. Yine nefretim,öfkem yerine,sevgimi kustum. Yine beklediğim gelmemişken,ben gelene vuruldum.Kahrımı akıtmam gerekirken,mutluluğumu döktüm. Gelmese de gelmiş gibi yapmak, olmasa da varmış gibi davranmak,sevmesede sevdiğini sanmak,görmesemde gözlerine bakmak da varmış kaderde.Hastayken kendini iyi hissetmek olurmuş derde deva. Kurarsan hayallerin gerçekleşirmiş dünyada. İstemekmiş sahip olmanın yarısı ve ben istiyorum .olmuş,almış, benimmiş gibi hissediyorum.
Geldi,gördüm,duydum,kokladım,sarıldım,kollarındayım, öpüyorum bal dudaklarını, seviyorum beni sevişini,sevişiyorum şimdi... Ve sonrası, artık mutluyum. Kimse bozamaz keyfimi. O artık benimle kapatıp benimle açıyor gözlerini ve ben hücrelerimde bile hissediyorum bu aşkın ateşini.
Geriye ne kaldı ki,evet!...
Sonunda çiziyorum mutluluğun resmini.
İşte böylesine şizofrenik bir hayal dünyası benimkisi.
Dr.Beyaz'a sevgilerle...