İnsan ancak dünyayla ve özellikle de çevresindeki diğer insanların dünyalarıyla kurduğu ilişki çerçevesinde yalnızlığıyla yüzleştiğinde, bilinçli bir sorumlulukla eyleme geçebilir.
Özgürlük, birikerek çoğalır;özgürce verilmiş bir karar bir sonraki kararda kişiyi daha da özgür kılacaktır. Her özgürlük girişimi kişinin benlik yarıçapını genişletir.
İnsan olarak gördüklerimiz mutlaka gözlerimizin süzgecinden geçer ve kendi iç dünyamızca yorumlanır;dolayısıyla daima nesnellikle öznellik ikiliğinde sıkışmış durumdayız.