İnsan bir hayvan ya da melek olsaydı, kaygı duyma yetisi olmazdı. Kişi kaygı ile var olabilen bir sentezdir ve kaygısı ne kadar büyükse, insan da o kadar büyüktür.
Bir neslin tümünün iki çağ arasına, iki yaşam tarzı arasına sıkışıp kaldığı zamanlar vardır ve bunun sonucunda nesil kendini anlama yetisini tümden yitirir, ne herhangi bir standardı ne güvencesi vardır; rızası bile yoktur.