İnsan küçük bir çocukken nasıl muamele görüyorsa, hayat boyunca öyle davranır. En büyük acılar genellikle insanın kendine çektirdiği acılardır. Kişi benliğindeki işkenceciden hiçbir yerde kurtulamaz.
Çocuğunuza içten içe duyduğunuz sevgi, onu olması gerektiği gibi sevdiğiniz anlamına gelmez. Birçok anne baba çocuklarını yeterince sevse de gereğince sevmez.
Çocuğundan bir şeyler öğrenmeye açık olmayan, çocuğuyla ilişkisinde karşılıklı bir rıza ve etkileşimle değişemeyen hiçbir anne baba iyi anne baba olamaz.
Çocuğunuz kendisi hakkında, sizin çocukla ilgili bilmediğiniz şeyleri bilerek doğar. Sizin bilginiz çocuğunuzun bilgisini örselememeli, tam tersine onu kuşatıp sarmalı, geliştirmelidir.