Yalnız sağlıklı insan aklıyla yaşasaydı değmezdi yaşamaya, can sıkıcı olurdu. Tam aksine, güzel olan, dünyanın gökyüzü altında bir deliler topluluğunu andırması.
Deli olmak sanki tehlikede olup yardım çağırmaya çabalamak gibi fakat ağzından hiçbir ses çıkmıyor. Boğazın, dilin, dudakların zorlanıyor ama hepsi boşuna. Tehlikede olan kişinin yanında insanlar var ama ona sırtını dönmüşler. Ona neler olduğunu bilmiyorlar çünkü tehlikede olanın bakışlarıyla onlarınki farklı yönlere çevrili.
Başka manzaralara başka göklere bakıyorlar.
Evet farklı göklere bakıyoruz...