Sizler, çetin çalışmayı, hızlıyı, yeniyi, yabancı olanı sevenler; pek katlanamazsınız kendinize; çalışkanlığınız kendinizi unutmanız için lanet ve istemdir.
Daha çok inanmış olsaydınız hayata, kendinizi yaşadığınız âna daha az adardınız. Ama içinizde beklemek, hatta tembellik etmek için bile gerekli malzeme yok!
Sırtıma alabileceğim ve gücümle keyiflenebileceğim en ağır olan nedir, ey yiğitler, diye sorar dayanıklı ruh.
Şu değil midir: Gururunu incitmek için kendini alçaltmak? Bilgeliğiyle alay edebilmek için deliliğini ışıldatmak?