#MUSTAFA KEMAL ATATÜRK
#YA ALLAH YA MUHAMMED YA ALİ
#HERKESE GİDEN BANA GELMESİN
BEN GÖNÜL EYLEYEMEM
#FENERBAHÇEM
#KOVA KADINI
#PAPATYA AŞIĞI
#FRANZ KAFKA
#HİKMET ANIL ÖZTEKİN
"Başlangıçta ilişkisi vardı" diyor Martin Buber. Hemcinsleriyle ilişki kurma arzusu, insanın içsel ve 'verili' bir özlemidir. "Ana rahminde herkes bilir ki kâinatın bir parçasıdır o; oysa doğumla bunu unutur". Çocuk temasa muhtaçtır; önce dokunsal, sonra sözel temasa. 'Ben'i bilmez çocuk, dünyayı bir ilişki olmaksızın anlamlandıramaz.
Dünya karşısında çaresiz ve güçsüz kalma ihtimali her zaman mevcuttur. Bir sabah, dilini anlamadığınız ve simgelerini çözemediğiniz insanların yaşadığı bir şehirde uyanmak gibidir bu.
Doğum bu yüzden, o huzur ve emniyetten kopuşu simgeler. Büyüdükçe yalnızlaşırız. Büyümek, kişinin kendi ayakları üzerinde durması demektir; kendisine güvenmek, ayrılığa ve bir başınalığa katlanmak demektir.