Kitabı bitirdiğimde sanki Alkestis gibi kitap da sustu. Cevaplanmamış sorular, hisler ; boşlukta, havada asılı kaldi. Diodemes Alkestis'in susmasini öfke oldugunu bellirtti ama bendeki etkisi derin hayal kırıklığının ve üzüntünün ardındaki hissizlik oldu. Kitap susunca sorular basladı . Neden Theo , neden? Sevgi nedir? Alicia'nın tüm ömrü boyunca yaşadıği o ıstırap bu sekilde mi bitmeliydi?
Sonu bu şekilde biten kitaplar unutulmaz olsa da etkisinden çıkılamayacak olsa da Alicia'nın daha mutlu bir sonu olsun isterdim.
Kirap ya da hayat hakkinda daha nice cevaplanmamış soru kafamda dolandıktan sonra hissizlik çöktü. Aynı Alkestis gibi.