#ikimeltemarasında
@m.veysi.boran
Selam
Sizlere yeni bitirmiş olduğum bir kitap ile geldim.
Yazarın kalemi ile yeni tanıştım. Yalın, sade bir anlatısı var okurken sizi yormuyor.
Geçmiş ile bugün arasında sıkışıp kalan karakterimizin i̇çsel yolculuğunu anlatıyor. İnce ama okurken sizi alıp götürüyor.
Hayatın bu karmakarışıklığında vadi de yapılan gezinti, oranın atmosferi ruhunuzu rahatlatıyor..
Sanırım artık bir yaş daha yaşlanınca insan sessizliği daha çok özlüyor.
Biri öldüğünde kalanların tek derdi sanırım arkada bırakılan mal varlıkları.. Bir taraf gidene üzülürken bir taraf kalan maldan kendine pay çıkarma derdinde... Başkasının dişiyle tırnağıyla yapıp ortaya koyduğu mal varlıklarını 2. 3. Kişiler neden kendi mallarıymış gibi sahiplenmek ister ki
Bir şeyler kazanılmak isteniyorsa bunu kendiniz yapmalısınız, başkasının kazancıyla elde ettiği varlıklarda kişi kendini hak sahibi görmemeli...
Kitapta herkesin kendine göre çıkarımları olacaktır.
Bu tarz i̇çsel yolculuk tarzı kitapları seviyorsanız listenize ekleyebilirsiniz
Şimdi en çok ihtiyaç duyduğum şey, insanın beraber susabileceği, birlikteyken kendini emniyette hissedebileceği bir canlı, içinde kendini huzurlu hissedebileceği bir mekân ve zamandan başkası değildi. İnsan insanla, ağzı var dili yok hayvanla, hem ağzı hem dili yok çiçekle, yani bulabildiği her şeyle bitmez tűkenmez bir iştahla konuşmak istiyordu
Yillar sonra, kiminle göz göze gelsem biz bunca zamandır buradaydı, sen neredeydin, neden geldin, şimdi ne arıyorsun burada, der gibi bakıyorlardı. Bilsem neyi aradığımı anlatacaktım, bilmiyordum. Arayıp aramadığımı da bilmiyordum.