Gördüğüm düş değil
Ruhum bir yığın toz olmuş ruh beli değil
Üstümde tanrının parmak izi
Eksilerden oluşturdum artıları
Aydınlıklar zindan yürüdüğüm bu kente
Ucuz insan ilişkileri hep bu yüzümü buruşturan.
Gözlerimden düşenlerin cesetlerine basarak yürüyorum belki de
düşünce görüyor insan
SELAMSIZ’mı Köyünüzün Adı
merhaba Nerede,
Söylenecek Söz Belli değil.
Söylenecek yüz belli değil
Yutmadım kışın sonu bahardır Devran Dönünce Tüküreceğim.
Yolum açık başım dik
Yapayalnız bu kalabalık
Küçüken kimse tanımadı
Düştüm kimse Aramadı
Tek taş mezar son durak
Herkes hakketiğini alıcak
O zaman ya bir mum ya da kendini yak
BUNCA dertle acılarla hayret nasıl yaşıyorum.