Bağımlılık, yaratıcılığın yozlaşmış halidir. Yaratıcı potansiyelini gerçekleştiremeyen ruh, o boşluğu uyuşturucular veya takıntılarla doldurmaya çalışır.
... İnsanın içindeki o devasa yaratım arzusu bir yol bulamazsa, kendi içine çöker ve bir kara delik gibi her şeyi yutmaya başlar. Bağımlılıklar, aslında "yaşanmamış yaratıcılığın" bir semptomudur. Kişi bir şeyler "yaratamadığında", dışarıdan aldığı maddelerle yapay bir bütünlük ve coşku hali yaratmaya çalışır. Gerçek şifa, o tıkanmış yaratıcı kanalları yeniden açmaktır.