Zühre
@Passenger__
"En asil haz, anlamanın verdiği sevinçtir."
Yüreklerinde güçlü sevgi ve insanlık olmayan, merhametli ve cömert Tanrı’ya minnet duymayan kimseler asla mutluluğa ulaşamazlar.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
“Kullandığın söz, yeryüzünün cılız yargısının ulaşamayacağı bir yere göçmüş olanlara sitemdir."
Nancy, “Şimdi senin yerine bir din adamı olsa bana mutlaka tepeden bakar ve katran kazanlarından, sırat köprülerinden dem vurup vaaz verirdi,” dedi. “Ah, güzel küçükhanım! Tanrı’nın hizmetinde olduklarını söyleyenler, acaba neden senin gibi sevecen, merhametli davranmazlar bizim gibi zavallılara karşı! Oysa sen gençsin, güzelsin! Onlardan bin kat daha alçakgönüllü olacağına, bin kat daha kibirli olsan hakkındır!”
Günlerdir çevredeki bütün güzelliklerin üzerine inmiş olan hüzün sisi dağılmıştı artık. Yeşil yapraklardaki çiğ taneleri her zamankinden parlak, hafif esintinin dallarda çıkardığı hışırtının ezgisi daha tatlı, gökyüzü bile daha mavi daha ışıklıydı sanki! İşte kendi içinizdeki duygu ve düşünceler dış evrenin görünüşü üzeride bile bu derece etkili olur. Doğaya ve insanlara bakıp bakıp da her şeyi karanlık ve kasvetli gören insanlar haklıdır. Ne var ki bu karanlık ve kasvet onların kendi tasalı ruhlarının ve görüşlerinin rengini yansıtır. Gerçek renkler inceliklidir. Seçebilmek için daha açık bir görüş ister.
Çevremizdekilere karşı davranışlarımızda dikkatli olmamız gerek. Çünkü her ölüm geride kalan bir avuç kimseye öyle düşünceler miras bırakır ki yapılabilecekken yapılmamış, unutulmuş, boş verilmiş şeyler... Onarılabileceği halde onarılmamış kırgınlıklar, giderilmemiş eksiklikler... İnsan için bunlardan daha acı bir düşünce olamaz! Hiçbir pişmanlık, iş işten geçtikten sonra duyulan pişmanlık kadar acı değildir. Kendimizi acıdan korumak istiyorsak bütün bunları vaktinde anımsayalım...