"Kitap okuyunca mutlu olursunuz diyemem. Mutsuzluğunuza başka başka anlamlar bulursunuz, bunu yaparken mutsuz olduğunuzu unutursunuz belki. "
/Raşit Keskin/
gidip doldurayım şu bizim sepeti
zehirli otlar, şifalı çiçeklerle.
Toprak hem anadır tabiata hem mezar, doğduğu rahimdir onun gömüldüğü yer; rahminden doğan türlü türlü çocukları emzirirken görürüz göğsünde:
Bir çoğu zengindir erdem bakımından, erdemsiz olan yoktur,
ama başka başkadır hepsi.
Otlarda, bitkilerde, taşlarda,
bunların gerçek niteliklerinde bulunan
o güçlü çekim pek büyüktür ha!
Yeryüzünde yaşayan en kötü şeyin bile
özel bir iyiliği dokunur yeryüzüne.
En iyi şey bile, güzel kullanıştan yoksunsa, gerçek sonuçtan kaçıp ulaşır kötülüğe.
Kötü kullanılırsa, erdem kusura döner;
kusur da bazen bir eylemle yükselir.
Şu narin çiçeğin taze yapracığında
zehir de barınır, iyileştiren güçler de:
Çünkü bu koklanırsa, her bir uzvu dinç kılar; ağıza alınırsa, dondurur bütün duyularla yüreği.
Otlarda olduğu gibi insanın içinde de karargâh kurmuştur böyle çatışan iki kral: biri erdem, öbürü kaba istem.
İkisinden kötüsü nerede ağır basarsa, kurt kemirip çürütür o bitkiyi tezelden.