Geçmişte başkalarının arkadaşlığını istediğimde, yani vermeyecekleri, aslında veremeyecekleri bir şeyi istediğimde asıl yalnızlık oydu. O zaman yalnızlığı çok iyi biliyordum. Kimseye ihtiyaç duymamak hiçbir zaman yalnızlık değildir. Benim aradığım şey bahşedilen yalnızlık.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
İnsan her fiziksel uyaranın geçici olduğunu takdir edebilirse, anitya ilkesini hayatla ilgili bütün olaylara ve tatsızlıklara aktarmak yalnızca küçük bir adım gerektiriyordu; her şey geçiciydi ve eğer kişi, gözlemci duruşunu koruyabilir ve yalnızca geçip giden şovu seyredebilirse zihinsel sakinliği yaşayabilirdi.
Ve akıllı bir insan hayatını popüler olmaya çalışarak geçirmez. Bu içi boş bir istektir. Popülatire doğru ya da iyi olanı tarif etmez; tam tersine eşitlikçidir, farkları ortadan kaldırır. İnsanın değerlerini ve amaçlarını görmek için içini araştırmak çok daha iyidir.
Dün ve yarın yok. Geçmiş hatıralar ve gelecek özlemler yalnızca memnuniyetsizlik yaratır. Zihinsel sükûnete giden yol şu anı gözlemekte ve farkındalığımızdan oluşan nehirde rahatsız edilmeden akıp gitmesine izin vermekte yatar.
Spinoza, Latince bir deyişi kullanmayı çok seviyordu: Sub specie aeternitatis, sonsuzluk yönünden anlamına gelir. Rahatsızlık verici gündelik olayların sonsuzluk yönünden bakıldığında daha az rahatsız edici hale geldiğini ifade etmektedir.