Ne desem nasıl başlasam bilmiyorum
Diyecek çok da bir şey yok aslında
Her zamanki gibi, her zamanki gibi iyi değilim
Biraz kırgın, biraz bitkin, en çok da hüzünlüyüm bu aralar.
Gökyüzünde, uzaklarda öylesine süzülüp giden uçağa, kapının önündeki kaldırım taşına bile bakıp hüzünlenir mi insan?
Yok, hüzünlenmez deme.
Hüzünleniyor, hüzünleniyor işte.
Uzaklaşıp, uzaklaşıp gözden kaybolmak istiyor...
Öyleyim, bende öyleyim işte bu aralar;
Dokunsalar ağlayacak gibi, hüzünlü gibi, yok gibi, hiç gibi...
Şimdi gözyaşlarımla ördüğüm satırlar bırakıyorum buraya...
Çocukça acılar değilde; büyük bir çocuk acısı bırakıyorum
Hisset, hisset emi dost
Hiç iyi değilim, canım yanıyor.