Gurbetlik zor, dayanamadım. O zaman da anladım ki giden ben gelen benle aynı değilmiş. Esas değişen ben de değilmişim. Asıl kalana zormuş asıl onlar değişiyormuş. Hiçbir şey de hiç kimse de bıraktığın gibi olmuyormuş.
Her fotoğrafın bir hikayesi var bence yani. Olmalı, olmak zorunda. Yoksa benim ne işim olsun fotoğraflarla. Dedim ya, ben fotoğraf çekmiyorum zamanı donduruyorum.
Bana kalırsa asıl olan gönül ama benim gönlüm kırık. Hayır, parça parça hatta paramparça bir gönlüm var. Kimsenin olmayan ve kimseyi alamayan, sığdıramayan, birine yer bulamayan tuz buz bir gönlüm var. Aklımımsa faydasını neredeyse hiç göremedim.
Oysa ben gitmekten fazlasını yapıyorum. Apaçık kaçıyorum. Geçmişimden kaçıyorum, yalnızlığımdan kaçıyorum, korkularımdan kaçıyorum, acılarımdan kaçıyorum, kaçmaktan bile kaçıyorum ama bir türlü kendimden kaçamıyorum.