Garip bi yazım şekli vardı Aden'in. Yazar çok fazla araştırma yapmış olmalı bu kitabı yazmak için ve bu cidden okurken hissediliyor fakat kitapta eksik bulduğum bazı temel faktörler vardı.
Genel olarak betimleme ve olay anlatımı açısından baya kötüydü kitap. Yani olaylar 2 cümleyle anlatılırken dinamo reaktör çalıştırmak gibi ekstrem şeyler 2-3 paragraf sürüyordu. Kısaca okumak zordu ve sürükleyici bir anlatımı da yoktu.
Kitaba başlamadan felsefeyle karışık sci fi olur sanmıştım fakat son 2 bölüm dışında felsefeye dair herhangi bir şey yoktu. O kısımları ve sonunu cidden beğendim fakat genel açıdan okumaya değer bir kitap değildi bence. Tavsiye etmem.
Reklam
!! içerisinde kitaptan alıntı bulunmaktadır !!
Söze öncelikle kitabın sadece bir mektup olarak değerlendirilemeyeceğiyle başlamak isterim. Zamanının ünlü yazarı Wilde'dan zaten " sadece bir mektup " beklemek yazara hakaret olurdu.
Kitap yazarın sevgilisi olarak bilinen Douglas( Bosie)'ye, Wilde hapisanedeyken yazılmış. İlginçtir ki Wilde'ın hapisaneye girmesine neden olan kişinin oğludur Bosie.
Wilde kitap boyunca Bosie ile yaşadığı çalkantılı ilişkiyi üstü kapalı fakat oldukça da net bir şekilde anlatır. Günümüzde toksik ilişki denilen kavram aslında ilişkilerini tanımlayan bir kavram olmasına rağmen sadece toksik denilebilecek bir ilişkiden bile daha kötüdür ilişkileri.
Hayatının bu hale gelmesinde ise Bosie'yi suçlar Wilde fakat bu suçlamasını yaparken edebiyat, felsefe ,din, mitoloji ve psikoloji de kullanır. Sanki onu düzelmesi için bir uzman gözüyle yazılmış gibidir bu kitap. Evet Bosie'yi suçlar ama kendisini ondan daha çok suçlar ve bunu okuyucuya çok güzel bir dille aktarır.
Kişisel görüşüme gelirsek iyi ki okudum dediğim bir kitap oldu. Wilde anlamak istediğim bir yazardı ve bu kitap hem onu daha iyi tanımama hem de yazdıklarını daha iyi anlamama neden oldu. Puan kıracağım ya da eleştirebileceğim bir nokta var mı diye çok düşündüm ama bulamadığımdan 10 verdim.
Son olarak kitabı özetler nitelikte olan bir alıntıyla yazımı sonlandırıyorum.
"Yüreğinde benim gibi birini mahvetmiş olmanın yüküyle yaşamayı sürdürmene izin veremem. Bu düşünce seni aldırışsız bir kayıtsızlığa da itebilir, hastalık derecesinde bir hüzne de. Bu yükü senin omuzlarından alıp kendim üstlenmeliyim. Ne senin ne de babanın, binle çarpılsanız da benim gibi birini mahvedemeyeceğine, benim kendi kendimi mahvettiğime, küçük ya da büyük kimseyi kendinden başkasının mahvedemeyeceğine
Bu kitapla birlikte edebiyat kavramının herkes için ne kadar farklı tanımlandığını bir kez daha hatırlamış oldum.
İncelemelerinde çoğunlukla övüldüğünü ve ödüllü bir yazar olduğu için aslında beklentim büyük bir şekilde başladığım bu kitap ne yazık ki benim için beklentimin altında tekdüze bir kitap konumundan çıkamadı.
İlk eleştirmek istediğim nokta ana karakter. Kitapta ana karakterimiz Thomas Hudson adında bir ressam ve kitap bunun etrafında dönüyor ama ilginç olan şu ki karakterin ruh hali ve psikoloji durumu olması gerektiğinden de karışık ve asla birbirine benzemeyen 3 tane Thomas Hudson ile karşılaşıyorsunuz kitap boyunca.
Acaba ben mi yanlış düşünüyorum diyerek kitabı okurken filmini de bir yandan takip ettim ve hala Thomas Hudson'un belli bir karakteri olmadığı kanısındayım. Kendisi kitap başlarında bizlere kendi halinde ressam olarak tanıtıldı, ardından barlardan çıkmayan alkolik adamın tekine dönüştü ve en sonunda depresif bir adam olarak çıktı fakat bu değişimlerden geçerken kişiliğine dair esintiler taşımadı. Hepsi resmen aynı ismi taşıyan 3 farklı insan gibiydi. Yani kitap içindeki yan karakterler bile daha net karakteristik özellikler taşıyordu diyebilirim.
Ana karakter de kitap boyunca doğru düzgün okuyucuya tanıtılmadı. Karakter kendi hayatından kısa kısa anılar anlatılarak tanıtılsa da ben bunu yeterli bir anlatım olarak bulmadım.
Onun dışında yazarın asıl meseleden uzaklaşıp farklı konulara dalması da benim hoşlanmadığım bir diğer şey oldu. Bu bazen o kadar sık oldu ki asıl kilit detayları ve önemli olabilecek bazı olayları unutmaya başladım.
Finali ise gerçekten tekdüze bir finaldi. Karaktere bağlanamadığım için etkili bir son bile diyemem. Çok tahmin edilesi ve benim için basitti.
Okuduğum için pişman değilim çünkü yazar hakkında fikir
Açıkcası kitabı beğenip beğenmediğimi çözemedim. Kitabın içinde aşk ve cinselliğin olacağını bilerek başlamama rağmen yine de bir şekilde kitap kendini okutturdu. Sona kadar da merak ettirdi açıkcası ve sonu da beklentimin üzerine çıkmayı başardı. Yazarın dili de fazlasıyla akıcı fakat çok sadeydi. Biraz daha süslü bir anlatımı tercih edebilirdim hele psikolojik gerilim kitabı yazan biri için. Onun dışında eğer okuyacak bir kitap arıyorsanız tavsiye edebileceğim okuması eğlenceli bir kitaptı.
Bu tarz kitaplarda katil bir süreden sonra bariz olarak göze çarpar ve çoğu kitapta devamı tahmin edilebilir bir hale gelir fakat bu kitap için bunu söylemek çok zor.
Kurgusu sizin düşünceleriniz ötesinde ve kitap hep tezlerinizi çürüterek ve bir yandan meraklandırarak ilerliyor. Her zaman çözmeniz gereken yeni bir olay ortaya çıkıyor ve bu olaylar zamanla açığa çıkıyor.
Kısacası kurgusuyla ve sonuyla gerçekten çok başarılı bir gizem cinayet kitabı oldu benim için fakat
Öncelikle ana karakterimizin günden güne beden değiştirme mantığı kafayı çok yoran bir olay oldu. Olayların sırası farklı bakış açılarından akılda tutmak ve karakterlerin bazen isimleri bazen soyismi kullanarak yazılması bu olayı daha güç hale getirdi. Bu konu daha açık ve daha düzenli halde yazılabilirmiş bana kalırsa.
İsim seçimlerini de beğenmediğimi eklemeliyim. Karakterlerin isimleri birbirine benzediğinden vaktimin bir kısmı kim olduğunu hatırlamakla grçmişti. Daha farklı ve karakterlere uyan isim tercihleri yapılabilirdi.
Eleştireceğim başka bir nokta yok. Genrl hatlarıyla okuması keyifli ve düşündüren bir kitap oldu. Beğendim.
Reklam