Merve
@Pdcan
Biyopsikososyal varlık.
@gezenn_ogretmennn
Psikolojik Danışman
Mersin
21 Nisan
147 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
2/10
13 günde okudu
·2024 11. kitabı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Hayata ne tarafından bakıyorsunuz? 👁️🗨️🤸🌈
İnsan zihni olumsuza odaklıdır. Bu eski çağlardan beri insan zihnine programlı bir durumdur. Bu bakış açısı hayvanlarda da bulunan korumacı bir tavırdır diyebiliriz aslında. Dış dünyanın tehlikelerine karşı önlem almak için oldukça gereklidir. Ancak her zaman olumsuz bakarsak nasıl etkiler? Bir duruma veya olaya karşı sürekli olumsuz duygular içinde olmak bize her zaman fayda sağlar ya da iyi gelir mi bilemiyorum ancak yalnızca durup 2 dakika olumsuz düşünmeyi denesek bile bu bize kaygılandırmaya, felaket senaryoları oluşturmaya yetebilir. Bu durumda olumsuz, karamsar bakış açısıyla her zaman ruhsal olarak iyi hissedemeyiz. Bu yüzden olumluya odaklanmayı da bir yaşam tarzı haline getirerek hayatı daha keyifli ve yaşanabilir, anlamlı hale getirebiliriz. Bunu yapmak biraz zor olabilir insan zihinin yapısı gereği ancak küçük adımlarla başlayabiliriz. Mesela bugün çok kötü bir olay yaşadım ama kendime vakit ayırarak hoş geçirdiğim anlar da oldu diyebilmek bir nebze daha iyi hissettirebilir. Olumsuzun yanına bir olumlu cümle ekleyerek başlamak bu bakış açısını alışkanlık haline getirmek yardımcı olabilir bizlere. Her zaman olumlu bakarak polyannacı gibi davranarak değil de bu dengeyi de sağlamak çok önemli. Eğer bunu yapamıyor hep olumsuz düşünüyorsak olumlu düşünen birinden destek alabilir fikirlerini sorabilir, hep olumluya odaklıysak da olumsuz düşünen birinden yardım isteyerek daha genel bir görüşe sahip olabilir hayatımızda vereceğimiz kararlar için doğru adımlar atabiliriz.
Yani her şey bakış açısıyla daha güzel ve anlamlı hale gelebilir ve her zaman koruyucu olmaya gerek olmayabilir. Her iki bakışı da kullanarak olaylara göre iyi veya kötü nasıl düşüneceğimizi ve neye odaklanarak yaşayacağımızı bilmek bizlerin elinde!!
İnadına yaşamak
Merhaba 1k okurları! Öncelikle kitaba bayıldım!! Bir solukta okudum ve gerçekten övülerek anlatıldığına değen bir eser. Oldukça dram içeren ve okurken kendinizi tutamayacağınız bir ihtiyarın hayatı. Zengin bir aileden gelen çocuğun büyüdüğünde babası gibi mirasyedi olarak yaşamını hovardalık ile sürdürmesi ve sonrasında elindeki herşeyi kaybederek hayata yeniden başlamak zorunda kalması anlatılıyor. Ancak hayat beklediğinden de zor ve acımasız olup dönemin komün, kapitalist rejimleriyle birlikte ailesine bakmak ve yaşadığı olaylara katlanmak durumunda kalması, hayata inatla tutunarak arkasında aklında kalacak birini bırakmaması içler acısıdır. Daha fazla detay vermek yerine sizi kitabı okumaya davet ediyor ve bu hisleri bire bir yaşamanızı kendini yorumunuzu yapmanızı ve kitapla aranızda bir bağ kurmanızı tavsiye ediyorum.
Motivasyon mu önce gelir eylem mi?
Sizce motivasyon nereden kaynaklanır? Hangisi önce gelir?
Şimdi bu soruya bir cevap arayalım. Genelde bu sorulara cevap olarak bir şeyi yapmadan önce "Tabiki motivasyon gereklidir!" deriz ancak yanılırız. Çok bilinen bu cevabın tersine eylem önce gelmektedir. Çünkü bir hareketi başlatmak için önce çaba harcamamız gerekir, sonra motive olmaya başlar ve yapacağımız şeye daha istekli ve odaklanmış hale geliriz.
Erteleme alışkanlığı çoğu zaman bizi ele geçiren ve hareketsiz hale getirerek yapacağımız işleri sırtımızda bir yük, ulaşılması zor, dağ gibi büyüyen bir hale getirir . Bu alışkanlığa sahip kişiler olarak aslında yaptığımız hata şudur: Motivasyon ile eylemi karıştırmak. Bir şeyi yapmak için istekli olmayı, "Bugün keyifli günümdeyim yapabilirim. " demeyi bekler ve bu olmadığında da otomatik olarak erteler, bir ilham gelmesini beklemekle kendimize ve çevremize bahaneler uydururuz. Peki keyfimizin gelmesini beklemek ne kadar sürecek bunu biliyor muyuz? İşte bu sorularla oyalanmak ve sızlananan biri olmak yerine bu alışkanlığı azaltmak ya da dur demek için ne yapmalıyız sorusunu sormak bize daha iyi gelecektir.
Burada asıl önemli nokta şudur: Örneğin tamamlamamız gereken bir ödevimiz var ancak bize sıkıcı geliyor ve yapamayacağımızı düşünerek gözümüzde büyütüyorsak öncelikle yapmamız gereken buna kendimizi zorlamak ve eyleme geçmek olmalıdır. Ödevi yapmaya başladıktan sonra ise oldukça iyi hissettirecek ve daha istekli hale getirip hiçte zor değilmiş derken bulacağız kendimizi. Daha sonra devamını yapabilmek için edindiğimiz motivasyonla daha fazla eyleme geçecek ve bizi bekleyen o zorlu görev tamamlanmış olacak hem de zevkle yapılmış olarak!
Unutmayalım ertelediğimiz ya da bize zor geleceğini düşündüğümüz şeyler bir düşünceyle ve