Umut Burak
@Pdr1453
Psikolojik Danışman
Reklam
Şizofreni teşhisiyle buraya kapatıldığımda, sen günlerce, aylarca benimle konuştun, bana insanmışım gibi davrandın. Sürdürmeye kararlı olduğum yaşama, kendi yarattığım öteki gerçekliğe alışmaya başlamıştım, ama sen peşimi bırakmadın. O zamanlar senden nefret etmiştim, şimdiyse seni seviyorum. Senin Villete'ten ayrılmanı istiyorum Mari, tıpkı benim kendi yarattığım evrenden ayrıldığım gibi.
Yeniden yaşamaya başlamak istiyorum, Eduard. Hep yapmak istediğim, ama cesaret edemediğim hataları yapmak... panik ataklarım geri gelebilir , ama artık bununla baş edebilirim, çünkü o yüzden bayılmayacağımı, ölmeyeceğimi öğrendim.
Veronika bir an piyano çalmayı bırakarak bahçede dolaşan Mari'ye baktı. Havanın soğukluğuna karşın üstünde ince bir ceket vardı. Ölmek mi istiyordu ne?
" Hayır, ölmek isteyen bendim. "
Yeniden piyanoya döndü. Yaşamının son günlerinde sonunda en büyük hayalini gerçekleştirmişti: canı ne zaman isterse ve istediği süre boyunca, her şeyini vererek, tüm yüreğiyle, tüm ruhuyla piyano çalmak. Tek dinleyicisinin genç bir şizofren olması önemli değildi; delikanlı müziği anlıyor gibiydi, önemli olan da buydu.
Reklam