" Dönmeye "diye fısıldadı. " Bir zaman kendimizi mutlu ve tam hissettiğimiz bir yere dönebilme hissine .
" Ne zaman arkamı dönsem, sevdiklerimi son görüşümmüş gibi bir his içimde. Bir kere vedalaşamıyorum artık kimseyle. Defalarca dönüp öpmeler, tekrar tekrar sarılmalar... Her lafa son söz olabilirmiş gibi muamele etmeler. Hepimizi delirttiler. "
" Başımı kaldırıp gökyüzünün o kudretli ateşine baktım. dedim ki kendi kendime, daha evvel nasıl devrildiyse bir bir yıllar, elbet geçecek her şey yine. ayrılıklar, kalp kırıklığı, bekleyişler, mevsimler ve tabii bir de bu yaz. hep bir enkazdan doğacağız biz ve en nihayet geçerken buralardan, ardımızda bırakacağımız yine başka bir enkaz. "
İnsan ruhu için en kahredici ceza görmezden gelinmekmiş.
Bunca zaman gelmeyen artık hiç gelmez. Gelecek olan zaten o kadar bekletmez.