Bir baba evladının kötü olduğunu, değersizliğini zevkle, alayla, sevinçle, lenklikle aleme teşhir etmez. O da bir zaaf, bir kötülük, bir felaket görse ancak muzdarip olur. Gözyaşlarını içine akıtır ve her şeyi göze alarak evladını kurtarmaya çalışır.