Günümüzün toplumsal durumu, Çokluk tarafından değil, daha ziyade yalnızlık tarafından karakterize edilmektedir. O, ortak alanın olanın ve topluluğa has olanın genel bir çöküşü tarafından kuşatılmıştır. Dayanışma kayboluyor. Özelleştirme ruhun derinliklerine kadar yerleşiyor. Topluluğun erozyonu, bir ortak Eylem ihtimalini giderek azaltıyor.
Homo electronicus:Kitle insanı yer kürenin elektronik bir yerlisi ve aynı anda bütün diğer insanlarla bağlantı içinde, sanki küresel bir stadyumda bir izleyici gibidir. Bir stadyum dolusu insanın içinde insan nasıl hiç kimseyse, bu elektronik vatandaş da, kendi özel kimliğini yoğun baskı sonucunda psişik olarak sindirilmiş gibidir.