İnsanın bir karış toprağı oldu mu, o toprak artık o insandır. O insanın bir parçasıdır. O insana benzer. Eğer o arazinin üzerinde yürüyorsa, o araziyi işliyorsa, o acı çekerken üzülüyor, yağmur yağdıkça seviniyorsa, o mülk o adamın kendisi olur. Adam da... ona sahip olduğu için büyür. Başarılı olmasa bile, toprağıyla büyük olur. Böyledir bu.
Özgürlük tamamen görecedir ve bazen hiçbir şekilde özgürlük değildir, sadece senden uzakta genişleyen kafestir, kafesin parmaklıkları mesafeden ötürü iyi seçilemese de hala oradadır.
Kendini kararmakta olan bir dünyada sıkışıp kalmış bulursan, vücudun içinin hep bu kadar karanlık olduğunu hatırla. Orada kalp, her kanun gibi, yalnızca yaşayanlar için durur.