Merve Nur
@Pebble_rocks
Kadın cinayetlerinin görünürlüğünün arttığı ancak sürekli maruz kalmayla beraber de maalesef kanıksanmaya başlandığı şu dönemde elime geçen bu kitap, olması gerektiği gibi beni rahatsız etti. Belki de daha çok rahatsız olmayı beklerken yeterince rahatsız olmadığımı, kanıksamaya başladığımı fark ettirdiği için rahatsız oldum. Okurken keyif alınacak değil ancak fark etmenizi ve kitap boyunca süren rahatsızlığınızla sizi kendinizle sorgulamaya iten bir şekilde yazılmış. Bilinç akışı tekniği kullanılması okur olarak karakterlerin düşünce dünyasına bir nevi biyopsi yaparak karakterlerin iyiliğini kötülüğünü düşünmeden sadece var olan düşüncelerini görmemize olanak sağlamış. Bir daha aynı kitabı okuyabilir miyim bilmiyorum ama Pınar Kür'ün diğer eserlerini de okumak istediğime eminim
Reklam
Türk edebiyatında polisiye roman diyince aklıma gelen yazar Ahmet Ümit oluyor. Bu kitaba da başlarken de Konya'da işlenen bir dizi cinayet ile ilgili bi kitap okuyacağımı düşünmüştüm. Her ne kadar kitapta bir takım olaylar olsa da düşündüğümden çok farkli ilerledi. Kitaba ilk başladığımda ilk elli sayfada aşırı heyecanlandığımı söylemeliyim. Ama sonlara doğru beklediğimi alamadığımı hissettim. Peki beklediğim şey neydi?
Ahmet Ümit'in okuduğum diğer eserlerinde mit ve efsanelere sıklıkla yer verilir. Bu kitapta da tarihi mekan ve efsanelerin geçtiği yer olarak Konya, Mevlana Hz ve Şemsi Tebrizi ilişkisi konu olarak seçilmiş. Kitapta kimi tasavvufi hikayeler de yer alıyor. Mevlevi dergahında büyümüş ve Allah aşkını ararken bu uğurda ailesini terk eden bir babanın kızı olan Londralı Karen Kimya'nın bir sigorta eksperi olarak bir yangını soruşturmak üzere Konya'ya gelişi ile başlayan olağandışı olayları yine Karen Kimya'nın gözünden izlediğimiz bir kurgu var. Ahmet Ümit diğer kitaplarında da yaptığı gibi bu kitapta da bize Konya'yı tasvir edip içimizde bir Konya'ya gitme isteği uyandırıyor. Konya'nın önemli tarihi yerlerini bize hatırlatıyor ve hakkında bize hap niteliğinde bilgiler ve hikayeler sunuyor. Tabi ki bir Ahmet Ümit romanı olduğu için çözülmesi gereken bi dava var. Romanı bitirdiğimde fark ettiğim ilk şeylerden biri şu oldu: Genelde Ahmet Ümit romanlarında oldukça sıradışı olaylar olsa da bu olaylara roman sonunda mutlaka bi açıklık getirilir ve olağandışı olayların mantıklı bir açıklaması olur. Ancak bu roman sonu itibariyle diğer romanlarında ayrılıyor gibi. Polisiye roman okuyacağımı ve Başkomiser Nevzat'ı hikayede göreceğimi düşünerek başladığım, beklemediğim bir sonla beni şaşırtan bi kitap oldu. Her şeye rağmen Ahmet Ümit okumak hep güzel benim için.
