Ey hemşehriler! Neden uyanıp bu sefalet tozundan silkinmeye uğraşmıyorsunuz? Kabahat herkesten çok kendinizde... Siz, sizi bu cehalet ve geriliğe bağlayan fikirlere destek ve taraftarsınız. Cidden fikirlerinizi aydınlatmaya çalışanlara sövüp onların iyi, yeni, besleyici, güzel telkinlerini adeta cinayet sayıyorsunuz.
Benim için de gençliğe özgü, bazen zalimce olabilen tutkularımın sönüp gitmesi daha önce göz ardı ettiğim yıldızlı gökyüzünün pek çok diğer mucizesinin kıymetini anlamamı sağladı. Seksenli yıllarımın içindeyim ve size inanamayacağınız bir şey söyleyeceğim: İlk defa kendimle bu kadar barışığım. Biliyorum, varoluşum sona ermek üzere ama bu son başından beri orada duruyordu zaten. Şimdi eskisinden farklı olarak saf bir farkındalığın keyfini sürüyorum.
Tutnabileceğimiz bir kol olmadığı gerçeğiyle yüzleşebilmeliyiz. Hayatta sadece yalnız başımıza yol aldığımızı, ilişkilerimizin sadece kadın ve erkeklerin dünyasında değil, gerçeklerin dünyasında olduğunu bilmeliyiz.