Insan taşla beraber yanıp sızlar ilkin, yontma aşamasına geçince ferahlamaya başlar, at bakalım hayatın yükünü üstünden, taş da hafiflesin sen de hafifle...
Şiirlerimde sen olmadığın zaman
Onları neden bitiremiyorum?
II
Balkonunun altında
Düş kurarak uyuduğunu düşünmek
Bana bu gece yalnızlığımı
Ve mutluluğumu hatırlatıyor.
III
Bir şiir yazmak isterdim
“Eski zamanlardaki gibi güzel”
Adlı
Eğer mutlu olsaydım.
IV
Gece yarısı seni balkonunda görünce
Neden sokak sokak dolaşıp
Mutlu insanları arıyorum?
Sevgilim
Sen olmasaydın
Ben de ağaçlardan, kuşlardan
Söz edebilirdim.
Zengin elindekilerden başkalarına da verebilen kişinin sıfatıdır. Bir kişi elindekilerden bir şeyleri ihtiyaç sahiplerine vermeyi beceremiyorsa fakirdir. Hadsiz miktarda malı mülkü olsa bile fark etmez. Yoksuldur. Bir şey veremiyorsa ihtiyaç sahibidir. Gözü doymamış demektir.
İki nefes arasında geçiyor ömür. Doğuyoruz, ciğerlerimize bir nefes alıyoruz, ölürken bir nefes veriyoruz. Hûş der-dem, aldığımız her nefesin farkında ve şükründe olarak o nefesi almak demekmiş.
Hûş der-dem: nefesi şuurlu almak